Portal społecznościowy ludzi wierzących

Panie Boże, Ty chodziłeś po świecie nauczając apostołów o życiu, prawdzie, o tym jak postępować w różnych sytuacjach, po yo, aby gdy odejdziesz, napełnieni Twoim Duchem apostołowie mogli rozpowszechniać Twoje mądrości, aukę i wiarę. Byłeś jednym z nas.Widzialnym, który nauczał, by po dokonaniu planu ustąpić miejsca niewidzialnemu, duchowi, którym napełniasz wszystkich i przez którego pouczasz, prowadzisz, mówisz co robić , jak żyć, którą drogą pójść, kogo obrać za przewodnika codziennych zmagań, w kim pokładać ufność. Ty jesteds Panem wszystkich. Stworzyłeś świat od początku. Niebo, ziemię,łaki, lasy, góry, morza, doliny, zwierzęta,a na końcu tego, w którym pokładasz największą nadzieję, którego stworzyłeś na swoje podobieństwo - człowieka. Z całego grona ludzi wybrałeś tych, za którymi mamy dązyć do Ciebie, wpatrując się  w ich życie. Maryję- która jest dowodem na to, że można pięknie żyć obierając sobie Ciebie za przewodnika, że warto zaufać bezgranicznie Twojej woli. Apostołów- których nauczałeś i pouczałeś, aby po Twoim powrocie do Ojca szli i głosili Twoje słowa na cały świat i przekazywali je kolejnym, którzy będą o Tobie świadczyć.

Ty, Panie jesteś mocą, która nadaje sens ludzkimu istnieniu,

Wszystko przemija jak powiew wiatru,

wszystko umiera, znika jakby tego nigdy nie było.

Życie jest ulotne niczym lot ptaka,

" Uczestniczyłem niegdyś z grupą zaprzyjaźnionych rodzin w tygodniowej wędrówce. Przemierzaliśmy leśne ścieżki, codziennie przez godzinę zachowując całkowite milczenie. Zapraszałem do tego ćwiczenia dorosłych i dzieci. Mieli skupić się na swoich doznaniach, na tym, co słyszą, co czują na owiewającym ich wietrze. To miało pomóc im doświadczyć obecności Boga.Kiedyś dzieci przyszłu do mnie i zapytały: Czy dzisiaj znowu pobawimy się w piękne myśli?. One ciszę wypełniały marzeniami."

A czym dla nas jest cisza? Co rozumiemy pod słowem "cisza"? Czy to tylko stan, w którym nie dochodzą do nas żadne dźwięki, czy coś więcej?

Są takie momenty, gdy zostajemy sami.Jest cicho, wokół nas nie ma nikogo tylko my-sami ze sobą.W naszej głowie zaczyna się chaos.Nie potrafimy poradzić sobie z natłokiem myśli, z powracającymi problemami, ciągłymi pytaniami.Nasze myśli są atakowane właśnie wtedy- w ciszy, milczeniu.Gdy dopada nas ten stan zaczynami uciekać od przebywania w samotności, w milczeniu. Za wszelką cenę próbujemy znaleźć sobie zajęcie, by tylko nie myśleć.Dlaczego tak jest? Dlaczego nie umiemy usiąść w ciszy i przebywać z samym sobą? Czego się boimy?

Kiedy...

Kiedy nie potrafię mówić do Ciebie

Ty i tak mnie słuchasz...

Wykorzystujac troche wolnego czasu czytam Zranionego Pasterza. Chyba moj Aniol Stroz mi ta ksiazke podarowal.:))) Mysle ,ze wiele osob zna ta ksiazke i nie odkrywam Ameryki , ale musze to napisac. JESTEM PO WIELKIM WRAZENIEM, choc moze to nie sa te slowa  , ktorych powinnam tu uzyc.Chyba za malo czytam takich wartosciowych   ksiazek.  Ale najwazniejszy moj wniosek jest ,ze kocham  Boga za  MALO. Mam nadzieje ,ze miedzy innymi dzieki tej ksiazce naucze sie GO kochac jeszcze bardziej.Choc za  malo bedzie  chyba zawsze......

Przedstawiam wam słowo prorockie, które obowiązywało podczas rekolekcji w ciszy (25-27.06.2010) w WSD w Opolu:

"Ja jestem źródłem życia. To źródło nigdy nie wysycha.
Cieszę się, że woda, którą Jestem, nie rozlewa się jedynie na piasek pustyni,
ale daje wam ożywienie.
Cieszę się z wami.
Czekałem tutaj na was.
Czekałem na was długo.
Pijcie, bądźcie przy źródle i cieszcie się.
Chcę was umacniać, abyście mogli wyruszyć w dalszą drogę.
Przyjdźcie i pijcie.
Nie bójcie się.
Nie braknie wody dla nikogo.
Każdy otrzyma odpowiednią jej ilość.
Chcę, abyście byli w waszych rodzinach jak ptaki, które swoim śpiewem ożywiają ogród, dając tym samym znak o życiu i radości"


Naszą lekturą (przez czas trwania rekolekcji) było przeczytanie Ewangelii św. Łukasza i Dzieje Apostolskie. Mieliśmy  się upodobnić do postaci, które tam występują.

Mi się udało upodobnić do kilkunastu osób...

W ciszy mej samotności

szukam Ciebie

Jest niedziela. 11.07.2010.Siedzę w kościele gdzieś daleko w Polsce, czekając na Mszę Święta i nagle nachodzą mnie myśli, że może zwariowałam. Tak dużo ostatnio myślę o Bogu, lubię się modlić, mam siłę by wstać na poranną mszę... Zwariowałam. Dewocieję. Zaczyna się msza, a mną ciagle targaja dziwne uczucia, boję się. Próbuję się jednak skupić na tym, co się dzieje przy ołtarzu, aż tu słyszę:

"PIERWSZE CZYTANIE (Pwt 30,10-14)
Mojżesz powiedział do ludu: Będziesz słuchał głosu Pana, Boga swego, przestrzegając jego poleceń i postanowień zapisanych w księdze tego Prawa; jeśli wrócisz do Pana, Boga swego, z całego swego serca i z całej swej duszy. Polecenie to bowiem, które ja ci dzisiaj daję, nie przekracza twych możliwości i nie jest poza twoim zasięgiem. Nie jest w niebiosach, by można było powiedzieć: Któż dla nas wstąpi do nieba i przyniesie je nam, a będziemy słuchać i wypełnimy je. I nie jest za morzem, aby można było powiedzieć: Któż dla nas uda się za morze i przyniesie je nam, a będziemy słuchać i wypełnimy je. Słowo to bowiem jest bardzo blisko ciebie: w twych ustach i w twoim sercu, byś je mógł wypełnić.

A potem psalm:
REFREN: Ożyje serce szukających Boga"

Moje serce ożyło pare miesięcy temu, po latach chłodów i nijakości. Kto pyta, odpowiedź  otrzymuje...

"Będzie co będzie, a ma być to co będzie i nikt na to wpływu do końca nie ma"

"Kiedy w  życiu masz pod górkę, to może kiedyś dojdziesz na szczyt, jeśli wytrwasz w tym do końca"

"Kto porzuca wszystko dla miłości Boga, wie, że zostawił niewiele w porównaniu z tym, co znalazł; ponieważ znajduje w Bogu tyle dóbr, że uważa całą resztę za nicość"
Św. Albert

"Powiniśmy zadowolić się życiem bez obeserwowania w nim siebie,
pracować bez oczekiwania bezpośredniej nagrody,
kochac bez natychmiastowego nasycenia,
i istnieć bez ściągania na siebie szczególnej uwagi"
Thomas Morton

CHOROBY są po to by przypomnieć, że życie w każdej chwili może być skończone.

" Ameryko, jeśli chcesz sprwiedliwości dla wszystkich, prwdziwej wolności i trwałego pokoju, broń życia" - żarliwie apeluje Papież