Portal społecznościowy ludzi wierzących

Środa Popielcowa
Koniec zabaw, radości i beztroski, ale zarazem początek czegoś nowego, nowy czas, czas pracy nad sobą, czas postanowień i wyrzeczeń.
Dlaczego warto podjąć postanowienie wielkopostne?
Ponieważ dobrze jest mieć wyznaczony cel, do którego chcemy podążać.
Celem każdego wierzącego jest osiągnięcie życia wiecznego poprzez dążenie do doskonałości
chrześcijańskiej.  
Podczas każdego Wielkiego Postu dokonują się w człowieku pewne zmiany, od nas zależy czy będą to zmiany na lepsze czy na gorsze.
Ważne jest uświadomienie sobie jak wielkie są nasze grzechy i podjęcie pracy nad nimi.
Istotne jest aby się nie załamywać ich ogromem, ale podjęcie stanowczych kroków.
W związku z tym znalazłam ostatnio bardzo piękny i myślę , że znany wiersz:


Leopold Staff- "Odys"

Niech cię nie niepokoją
Cierpienia twe i błędy.
Wszędy są drogi proste
Lecz i manowce wszędy.

O to chodzi jedynie,
By naprzód wciąż iść śmiało,
Bo zawsze się dochodzi
Gdzie indziej, niż się chciało.

Zostanie kamień z napisem:
Tu leży taki i taki.
Każdy z nas jest Odysem,
Co wraca do swojej Itaki

Pokazuje on to, o czym tak często słyszeć będziemy w Wielkim Poście, obrazuje słowa wypowiadane dziś przez kapłana:
"Pamiętaj człowiecze: prochem jesteś i w proch się obrócisz"


P.S. Przepraszam za tą poprzednią wersję, jestem tu od niedawna, a to jest mój pierwszy wpis :)